
భారతదేశంలో మతమార్పిడి అనేది దశాబ్దాలుగా అత్యంత సున్నితమైన, వివాదాస్పదమైన అంశంగా కొనసాగుతోంది. ఇటీవలి కాలంలో అంతర్జాతీయ వేదికలపై సైతం ఈ అంశంపై చర్చలు జోరందుకున్నాయి. అమెరికా రాజధాని వాషింగ్టన్ డి.సి.లోని ప్రసిద్ధ లింకన్ మెమోరియల్ వద్ద జరిగిన ఓ ప్రదర్శనలో పాల్గొన్న భారతీయ సంతతికి చెందిన కార్యకర్తలు ఇండియాలో జరుగుతున్న మతమార్పిడి కార్యకలాపాలకు వ్యతిరేకంగా పెద్ద ఎత్తున నిరసన వ్యక్తం చేశారు. ఆ నిరసన ప్రదర్శనలో వారు తమ వాదనలకు బలం చేకూరేందుకు జాతిపిత మహాత్మా గాంధీ వ్యక్తం చేసిన చారిత్రక విమర్శలను ప్రధానంగా ఉదహరించారు. ఆయా వేదికలపై వచ్చిన కొన్ని ఆరోపణల యొక్క ప్రామాణికతపై భిన్నమైన అభిప్రాయాలు వ్యక్తమైనప్పటికీ, మతమార్పిడి విధానాలపై గాంధీజీకి అత్యంత స్పష్టమైన, పటిష్టమైన అభ్యంతరాలు ఉన్నాయనేది చారిత్రక సత్యం. ఆయన స్వయంగా సంపాదకత్వం వహించిన యంగ్ ఇండియా, హరిజన్ వంటి పత్రికలతో పాటు ఆయన సమగ్ర రచనల సంపుటాలలో ఈ విషయాలు స్పష్టంగా ఉన్నాయి. నాటి గాంధేయ భావజాలానికి, ప్రస్తుత చట్టపరమైన నిబంధనలకు మధ్య ఉన్న సంబంధాన్ని లోతుగా పరిశీలించాల్సిన అవసరం ఉంది. మతమార్పిడి విధానాలపై గాంధీజీ సిద్ధాంతాలుమహాత్మా గాంధీ ఏ ఒక్క నిర్దిష్ట మతాన్ని లక్ష్యంగా చేసుకుని విమర్శలు చేయలేదు, కానీ సిద్ధాంతపరంగా ఒక విశ్వాసం నుండి మరొక విశ్వాసంలోకి మారే ప్రక్రియను ఆయన పూర్తిగా నిరాకరించారు. మతం అనేది ప్రతి మనిషి యొక్క అంతర్గత, అత్యంత వ్యక్తిగతమైన విషయమనీ, బాహ్య శక్తుల ప్రలోభాలు, పేదరికం లేదా భయం వంటి అంశాల ఆధారంగా అది ప్రభావితం కాకూడదని ఆయన గట్టిగా నమ్మారు. చట్టాలు చేసే అధికారం గనుక తనకు ఉంటే, దేశంలో మతమార్పిడి ప్రచారాలన్నింటినీ పూర్తిగా నిషేధిస్తానని ఆయన ఒక సందర్భంలో స్పష్టం చేశారు. సాధారణ భారత కుటుంబాలలోకి విదేశీ మిషనరీల ప్రవేశం వల్ల వారి సాంప్రదాయ జీవన విధానం, వస్త్రధారణ, భాష, ఆహారపు అలవాట్లలో తీవ్ర మార్పులు వచ్చి.. కుటుంబ వ్యవస్థలలో అలజడులు రేగుతున్నాయని ఆయన