కెమెరా ఫ్లాష్ లైట్లు ఆరిపోయాక వారి అంతరంగంలో రగిలే భావోద్వేగాల సుడిగుండాలు, వారు అనుభవించే నిశ్శబ్ద మానసిక ఒత్తిళ్లు ఎంత తీవ్రంగా ఉంటాయో జాతీయ ఉత్తమ నటి కృతి సనన్ మొదటిసారిగా బయటపెట్టింది. వెండితెరపై నిత్యం చిరునవ్వులు చిందిస్తూ, విద్యుత్ వెలుగుల్లో దివ్యమైన తారల్లా మెరిసిపోయే నటీనటుల జీవితం బయట నుంచి చూసే సగటు ప్రేక్షకుడికి ఒక అందమైన కలలా, ఊహల స్వర్గంలా కనిపిస్తుంది. కానీ కెమెరా ఫ్లాష్ లైట్లు ఆరిపోయాక వారి అంతరంగంలో రగిలే భావోద్వేగాల సుడిగుండాలు, వారు అనుభవించే నిశ్శబ్ద మానసిక ఒత్తిళ్లు ఎంత తీవ్రంగా ఉంటాయో జాతీయ ఉత్తమ నటి కృతి సనన్ మొదటిసారిగా బయటపెట్టింది. ‘చిత్రసీమలోకి అడుగుపెట్టిన కొత్తలో నాకొక బలమైన నమ్మకం, ఒక రకమైన అజ్ఞానంతో కూడిన ధైర్యం ఉండేది. సెట్ మీద నేను పోషించే పాత్రలు కేవలం కెమెరా ఆన్లో ఉన్నంత వరకు మాత్రమే పరిమితమని మొదట్లో అనుకునేదాన్ని. షూటింగ్ అయిపోగానే ఆ మేక్పతో పాటు ఆ పాత్రల భావోద్వేగాలను కాస్ట్యూమ్ రూమ్లోనే విప్పేసి, నా వ్యక్తిగత జీవితంలోకి ప్రశాంతంగా వెళ్లిపోగలనని గట్టిగా నమ్మేదాన్ని. కానీ, ఆ నమ్మకం ఎంతో కాలం నిలవలేదు. నేను నటించిన ‘మిమి’, ‘దో పట్టీ’ వంటి సినిమాలు నా నటనా ప్రయాణంలోనే కాదు, నా జీవితంలో అంతర్గతంగా ఉండే ఆలోచనా విధానంలోనూ మార్పు తెచ్చాయి. తీవ్రమైన మానసిక ఘర్షణలతో, నమ్మకద్రోహం, వేదన, మాతృత్వం వంటి సున్నితమైన అంశాలతో కూడిన ఆ పాత్రలు చేస్తున్నప్పుడు నాకొక చేదు నిజం బోధపడింది. మనం పైకి ఎంత ప్రశాంతంగా కనిపిస్తున్నా, మన ఆలోచనలతో ఆ పాత్రలకు సంబంధం లేదని మన మనసుకు ఎంత సర్ది చెప్పుకుంటున్నా. మనం పోషించే ప్రతీ తీవ్రమైన పాత్ర మన సుప్తచేతనావస్థ (సబ్కాన్షియ్స్ )పై ఒక నిశ్శబ్దమైన, నిగూఢమైన, లోతైన ముద్ర వేస్తూనే ఉంటుంది. షూట్ సమయంలో డైరెక్టర్ ‘కట్’ చెప్పిన వెంటనే లేదా ఒక ప్రాజెక్ట్ షూటింగ్ మొత్తం