ఒక ప్రాంత చరిత్రను చదవడం సులభం. కానీ ఒక ప్రాంతం ఎలా మారుతోందో అర్థం చేసుకోవడం అంత సులభం కాదు. ఎందుకంటే చరిత్ర గతాన్ని నమోదు చేస్తుంది. అభివృద్ధి మాత్రం గతం, వర్తమానం, భవిష్యత్తును ఒకే సూత్రంలో ముడిపెడుతుంది. అందుకే ఒక ప్రాంతాన్ని నిజంగా అర్థం చేసుకోవాలంటే అది ఎక్కడి నుంచి వచ్చింది అన్న దాని కంటే, ఇప్పుడు ఎక్కడ నిలిచింది, రేపు ఎటు వెళ్లే అవకాశముంది అన్నదే మరింత ముఖ్యమైన ప్రశ్న. రాయలసీమను కూడా ఈ దృక్కోణంలోనే చూడాల్సిన అవసరం ఉంది.రాయలసీమ గురించి దశాబ్దాలుగా ఒక స్థిరమైన అభిప్రాయం సమాజంలో ఏర్పడింది. కరవు, వర్షాభావం, నీటి కోసం పోరాటం, వలసలు, వెనుకబడిన వ్యవసాయం, ఫ్యాక్షన్ హింస, పరిమిత పెట్టుబడులు— ఇవే రాయలసీమను నిర్వచించే పదాలుగా మారాయి. ఈ అభిప్రాయాలు కల్పితం కావు. అవి ఒక చారిత్రక వాస్తవానికి ప్రతిబింబం. ప్రకృతి పరిమితులు, సాగునీటి కొరత, భౌగోళిక పరిస్థితులు ఈ ప్రాంత అభివృద్ధిని చాలాకాలం నిరోధించాయి.అయితే ఏ ప్రాంత చరిత్ర కూడా ఒకే అధ్యాయంతో ముగియదు. గతాన్ని మాత్రమే ఆధారంగా చేసుకుని వర్తమానాన్ని అంచనా వేయడం ఎంత తప్పో, వర్తమానాన్ని మాత్రమే చూసి భవిష్యత్తును నిర్ణయించడం కూడా అంతే ప్రమాదకరం. అందుకే రాయలసీమను నేడు మళ్లీ చదవాల్సిన అవసరం వచ్చింది. గత కొన్నేళ్లలో ఈ ప్రాంతంలో కనిపిస్తున్న మార్పులు గణాంకాల్లో మాత్రమే కాదు, జీవన విధానంలోనూ ప్రతిబింబిస్తున్నాయి. సాగునీటి విస్తరణతో వ్యవసాయ స్వరూపం మారుతోంది. ఉద్యానవన పంటలు రైతు ఆదాయానికి కొత్త దిశ చూపుతున్నాయి. ఖనిజ సంపద పారిశ్రామిక అవకాశాలుగా రూపాంతరం చెందుతోంది. సౌర, పవన విద్యుత్, పంప్డ్ స్టోరేజ్ వంటి రంగాలు రాయలసీమను దేశ గ్రీన్ ఎనర్జీ పటంలో ప్రముఖ స్థానానికి తీసుకెళ్తున్నాయి. ఒకప్పుడు ప్రకృతి పరిమితులుగా కనిపించిన ఎండ, గాలి నేడు ఆర్థిక వనరులుగా మారుతున్నాయి.కానీ ఈ మార్పును కేవలం పెట్టుబడులు, పరిశ్రమలు, మౌలిక సదుపాయాల కోణంలో మాత్రమే అర్థం చేసుకుంటే