Moral Stories News

మాధవి లగిశెట్టి (భూమి).. జీ తెలుగు డిజిటల్ మీడియాలో సబ్ ఎడిటర్ పనిచేస్తున్నారు. ఇక్కడ బిజినెస్, స్పోర్ట్స్, క్రైమ్, రాజకీయ వ్యవహారాలకు సంబంధించిన వార్తలు రాస్తున్నారు. గతంలో ప్రముఖ మీడియా సంస్థల్లో వివిధ రంగాలకు సంబంధించిన వార్తలు అందించారు. Moral Story: అనగనగా ఒక దట్టమైన అడవిలో ఒక కాకి నివసిస్తుండేది. ఒకరోజు వేకువజామునే ఆహార వేట మొదలుపెట్టిన ఆ కాకికి, అదృష్టవశాత్తు ఒక రుచికరమైన మాంసం ముక్క దొరికింది. దాన్ని చూసి కాకి ఎంతో ఆనందపడింది. కానీ, చుట్టుపక్కల ఉన్న ఇతర పక్షులు లేదా గ్రద్దలు దానిని చూస్తే లాక్కుంటాయేమోనని భయపడింది. అందుకే ఎవరి కంటా పడకుండా, ప్రశాంతంగా కూర్చుని తినడం కోసం అడవికి కాస్త దూరంగా ప్రశాంతంగా ఉన్న ఒక ఎత్తైన మర్రిచెట్టు చిటారు కొమ్మపైకి వెళ్లి కూర్చుంది. అదే సమయంలో, ఆ అడవిలో ఒక నక్క తిరుగుతోంది. అది రెండు రోజులుగా ఏ ఆహారమూ దొరకక తీవ్రమైన ఆకలితో అల్లాడిపోతోంది. అటూ ఇటూ వెతుకుతుండగా, మర్రిచెట్టు కొమ్మపై మాంసం ముక్కతో కూర్చున్న కాకి దాని కంట పడింది. ఆ తాజా మాంసం ముక్కను చూడగానే నక్క నోటి నుండి లాలాజలం ఊరింది. కానీ కాకి చాలా ఎత్తులో ఉంచిన కొమ్మపై ఉంది, పైగా నక్క చెట్లు ఎక్కలేదు. దాంతో బలాన్ని ఉపయోగించి దాన్ని సాధించడం సాధ్యం కాదని గ్రహించిన నక్క, తన తెలివికి పదును పెట్టింది. నక్క నెమ్మదిగా చెట్టు కిందకు వచ్చి నిలబడి, ఎంతో వినయంగా కాకి వైపు చూస్తూ మాట్లాడటం ప్రారంభించింది. "ఓ కాకీ! ప్రశాంతమైన ఈ ఉదయాన నిన్ను ఇక్కడ చూడటం నా పూర్వజన్మ సుకృతం. ఆహా! ఎంతటి రాజసమైన రూపం నీది! నీ నలుపు ఈకలు సూర్యకాంతిలో నల్లటి పట్టులా ఎలా మెరుస్తున్నాయో చూడు. నీ కళ్ళు రత్నాల్లా ప్రకాశిస్తున్నాయి. నిజంగా ఈ అడవిలోని పక్షులన్నింటికీ నువ్వే అసలైన మహారాణివి" అని నక్క గట్టిగా

మాధవి లగిశెట్టి (భూమి).. జీ తెలుగు డిజిటల్ మీడియాలో సబ్ ఎడిటర్ పనిచేస్తున్నారు. ఇక్కడ బిజినెస్, స్పోర్ట్స్, క్రైమ్, రాజకీయ వ్యవహారాలకు సంబంధించిన వార్తలు రాస్తున్నారు. గతంలో ప్రముఖ మీడియా సంస్థల్లో వివిధ రంగాలకు సంబంధించిన వార్తలు అందించారు. Moral story: మంచిని ఎవరు చెప్పినా వినాలి. అలాకాక అజ్ఞానంతో, మూర్ఖత్వంతో ఆ మంచిమాటలను పెడచెవిన పెడితే అందుకు తగిన ప్రతిఫలం అనుభవించక తప్పదు. ఇతరులందరూ అబద్దాలు చెప్పేవాళ్ళు అనుకుంటే అంతకు మించిన పొరపాటు మరొకటి లేదు. అలాంటి పొరపాటులు ఒక్కొక్కసారి ప్రాణాలకే ముప్పు తెస్తాయి అది ఎలాగో ఈ మూడు చేపల కధ ద్వారా తెలుసుకుందాం. అంబాపురం సమీపంలో ఒక చిన్న చెరువు ఉంది. ఆ చెరువు నీటి గడ్డితోను నాచుతోను నిండి ఉండేది. ఆ చెరువులో ప్రభవ, విభవ, ఆశ్లేష అనే మూడు చేపలు ఎంతో స్నేహంగా ఉండేవి. ప్రభవ మంచి తెలివి కలది ఏ విషయం ఇతరులతో చెప్పించుకోకుండా ఇట్టే పసికట్టి సమయానికి తగ్గట్టుగా మసులుకునేది. విభవ కొంచెం మందబుద్ధి ఏవిషయం అయినా నిదానంగా ఆలోచించి నడుచుకునేది. ఆశ్లేష అహంకారి అన్నీ తనకే తెలుసునని మిగిలిన రెండు చేపలకంటే తానే తెలివైన దానినని విర్రవీగుతూండేది. ఈ ముడు చేపల మధ్య గుణగణాలలో తేడాలు ఉన్నా ఒకే జాతికి చెందిన చేపలు కావటం వల్ల వాటి మధ్య స్నేహం ఏర్పడింది. ఒకనాడు కొందరు జాలరులు వచ్చి చెరువును పరిశీలిస్తూ మాట్లాడుకోవడం ప్రభవ విన్నది. వెంటనే తన మిత్రులైన విభవ, ఆశ్లేష దగ్గరకు వచ్చి 'మిత్రులారా! ఇప్పుడే ఇద్దరు జాలరులు మాట్లాడుకోవడం విన్నాను...' రెండు, మూడు రోజులలలో వచ్చి ఈ చెరువులో నీళ్ళు తోడి చేపలు పట్టుకుందాం అనుకుంటున్నారు. అందుకే మనం తొందరగా ఇక్కడికి దగ్గరలో ఉన్న మరో చెరువులోకి వెళ్ళిపోదాం ' అంటూ చెప్పింది. దాని మాటలకు ఆశ్లేష పగలబడి నవ్వి 'నువ్వు పిరికిపందవు' అంటూ ఎగతాళి చేసింది. విభవ మాత్రం

అనగనగా రామాపురం అనే ఓ అందమైన గ్రామం ఉండేది. ఆ గ్రామంలో వీరేశం అనే రజకుడు జీవించేవాడు. గ్రామంలోని ప్రజల దుస్తులు సేకరించి, వాటిని చెరువు దగ్గరకు తీసుకెళ్లి శుభ్రంగా ఉతికి, ఆరబెట్టి తిరిగి వారి ఇళ్లకు అందించడం అతని వృత్తి. పని ఎక్కువగా ఉండటంతో వీరేశం తనకు సహాయంగా ఓ గాడిదను, ఓ కుక్కను పెంచుకున్నాడు. ప్రతిరోజూ ఉదయం గ్రామంలోని ఇళ్ల నుంచి దుస్తులు సేకరించిన తర్వాత వాటిని గాడిదపై వేసేవాడు. గాడిద ఆ బరువును మోస్తూ వీరేశంతో కలిసి చెరువు వరకు వెళ్లేది. అదే సమయంలో కుక్క కూడా గాడిద వెంట నడుస్తూ దానికి తోడుగా ఉండేది. ఇంటికి తిరిగి వచ్చిన తర్వాత కూడా కుక్క ఇంటి పరిసరాల్లో తిరుగుతూ కాపలా కాసేది. ఇలా ఇద్దరూ తమకు అప్పగించిన పనిని నిత్యం చేసేవారు. వీరేశం దృష్టిలో గాడిదే ఎక్కువగా పనిచేస్తున్నట్లు కనిపించేది. ఉదయం నుంచి సాయంత్రం వరకు బట్టల మూటలను మోసేది. చెరువుకు వెళ్లడం, తిరిగి రావడం ఇలా రోజంతా శ్రమించేది. కుక్క మాత్రం ఎలాంటి బరువులు మోయదు. తనతో పాటు నడుస్తుంది. ఇంటికి వచ్చిన తర్వాత అటూ ఇటూ తిరుగుతూ ఉంటుంది. అందుకే కుక్క పెద్దగా ఉపయోగపడటం లేదని వీరేశం భావించాడు. దాంతో గాడిదకు మంచి ఆహారం పెట్టేవాడు. దాని ఆరోగ్యంపై ప్రత్యేక శ్రద్ధ తీసుకునేవాడు. కానీ కుక్క విషయంలో మాత్రం పెద్దగా పట్టించుకునేవాడు కాదు. దీంతో కుక్క బాధపడుతూ ఉండేది. ఒకరోజు రాత్రి వీరేశం కుటుంబ సభ్యులంతా గాఢంగా నిద్రపోతున్నారు. అదే సమయంలో ఓ దొంగ ఇంట్లోకి ప్రవేశించాడు. ఆ విషయాన్ని కుక్క గమనించింది. అయితే అది వెంటనే మొరగలేదు. ఇదంతా గమనించిన గాడిదకు ఆశ్చర్యం వేసింది. “దొంగ ఇంట్లోకి వచ్చాడు కదా! నువ్వు ఎందుకు అరవడం లేదు? వెంటనే యజమానిని నిద్రలేపాలి కదా?” అని కుక్కను అడిగింది. “మన యజమానికి నేను ఎప్పుడైనా విలువైనదాన్నిగా అనిపించానా? నువ్వే